30 Ocak 2015 Cuma

Hayata Geç Kalıyorum

Yine yazı yazmak için bulduğum tek zaman gözetmenlik zamanı...



Hayata geç kalıyorum bu ara. Yaşamsal faaliyetlerimi karşılıyorum yalnızca. Gerçek nefes alma işlevim olan kendimi geliştirme kısmı çooook uzun zamandır yok ne yazık ki... Dolayısı ile hayata geç kalıyorum işte... Kendimi kandırıyorum çoğu zaman. Yapan yapıyor işte. Ama ben tembelim bu konuda... Isteklerim çok da yapmak için attığım bir adım yok. Yollar var katetmem gereken. Hedeflerim var. Öğrenmem gereken çok şey ve öğretmem gereken çok şey...

Hayata geç kalıyorum bu ara. Sanki zaman benim için hızlı akıyor. Bense ona göre çok yavaş.

Çok çalışmak istiyorum ama çalışırken nefes almak. Bazen nefes alamıyorum ben çalışırken. Insanların saçmalıklarını sorgularken boğulup kalıyorum biranda. Bencilliklerini, cahilliklerini, düşüncesizliklerini... Küçük insanların küçük planları olduğunu bir kez daha çok net öğrendim.... Nefes almak için büyük insanlarla bir arada olunması gerektiğini de...

Hayat ana rahminde embriyoyken başlıyor aslında... Hangi rahimdeysen ona göre şekilleniyorsun. Artık hayattan tek dileğim kızım için... Benim ona vermeye çalıştığım kalp ve zihin açıklığının hayatını etkileyebilecek olan insanlar tarafından da aynı özenle verilmeye çalışılması...

Sevgiler....

posted from Bloggeroid

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...